cemaatle namaz kılmak

her daim huşuya sebep değildir. bazen adamı günaha bile sokabilir.

eğer toplanan cemaat temizliğe önem vermeyenlerin çoğunlukta olduğu bir cemaat ise. ter ve çorap kokusunun sizi boğması kaçınılmazdır. böyle bir ortamda namaz kılmak tam bir imtihandır. şayet bir sevabı varsa allah için o ızdıraba katlandığınızdan dolayı vardır.

şayet toplanan cemaatin bir çoğu farklı mezhepten ise namaz esnasında huşuyu yakalayamama sebebidir. sağınızda solunuzda eli - ayağı rahat durmayan diğer mezhep müntesipleri dikkatinizi dağıtıp durur.

şayet toplanılan caminin imamı; kendisini yetiştirmemiş, yaptığı işin değerini bilmeyen bankamatik imamlarından ise, detone sesiyle ve senkronu sağlayamayan kıldırışıyla sizi çileden çıkartabilir.

müezzinler konusuna hiç girmiyorum bile!

ayakkabılar ve ayakkabılık konusunda 1400 yıllık islam medeniyetinin türkiye'de geldiği acınası durumu da es geçiyorum.

eğer namaz esnasında huşuyu arayan birisi iseniz, hemen dibinizde ağzını şapırdatarak sure okumaya çalışan insanlardan rahatsız oluyorsanız, toplum içinde geğirmeyi nahoş görmeyen ihtiyarlardan tiksiniyorsanız özellikle teravihler başta olmak üzere cemaatle kılınan namazlara dahil olmadan önce bir kere daha düşünün. cuma namazı gibi mecburi ibadetlerde ise şehrin nezih bir semtinde, kültürlü insanların gittiği bir camiyi bulun ve oraya takılın. iki kuruşluk sevabımızı camide bırakıp elimiz boş eve dönmemek için önemli!