bağlanmadan sevebilmek

Sevmelerin en zoru. Kimisi der ki en zoru karsiliksiz sevmek, kimisi der ki en zoru uzaktan sevmek... yanlis! En zoru baglanmadan sevebilmektir.

Disaridan bakildiginda sacma gelebilir, baglanmaktir cogu zaman sevmenin amaci ve sonucu, biliyorum. Herkes ister bagliligi ve sonsuz guvenmeyi onu da biliyorum... dusunmek istemez sevdigini kaybetmeyi. Ama dusunse? Ama ihtimal verse? Iste o zaman kaybin verdigi aci daha az olmaz mi? Surekli "benim" demekten vazgecsek daha cok aitlestirmeden karsimizdakini sadece sevebilsek ve sadece onu gorebilsek kendimizden bir sey katmadan daha mutlu olmaz miyiz?

Ama hayir... sahiplenme duygusuna o kadar sahibiz ki, kendimizin olmayan bir seyi sevebilme yetimiz yok olup gitmis. Sevdigimiz her seyi de bir sure sonra sirf bize ait oldugu icin sevmeye baslamisiz... kaybedince de bize ait olan bir parca kopmuscasina aci cekmisiz. Yazik...

Hem ne demis sair? "Baglanmayacaksin"...