hayati kabul etmemek

olmalı böyle bir seçenek. zorla diretilmemeli. zorla diretilmediği için de anlamı olmalı. sindire sindire yaşanılmalı. diğer türlü, hayatı kabul etmeme gibi bir seçeneğimiz olmadığında ise olanlar ortada: herkes, her şeyi bir çırpıda yutup, hazmedemeden bir orgazm ile, karanlık bir köşede kusuyor.

dinsel veya toplumsal kuralları bir kenara bırakıp, ya da tekrar gözden geçirip ona göre karar verilmeli!

intihar'ın nefsi müdafa olduğu, sözlüklerdeki intihar kelimesinin karşısına büyük harflerle yazılmalı:

intihar; nefsi müdafaadır!

kanın sıcak kokusu yayılmalı. kötülük, kötülük ile bastırılmaya çalışılmalı. insanlar: kim daha kötü olabilir diye birbiriyle yarışmalı!

evet. hayatı kabul etmemenin cezası, cehennem olmamalı. üstadın dediği gibi; "bendeki hırsı sen'de görürsem ne farkımız kalır?"

onun içindir ki, ötenazi, bakkaldan istenilen bir sakız mahiyetinde olmalı.

yalancı gülüşlerin, sahte dostlukların, hayvani duygulara ulaşmak için insani duyguları sömürmenin bedeli olarak hayatı kabul etmemek tanrı katında ulvi bir hareket olarak görülmeli.

ruhu, bize veren varlığa, * fazla hasar vermeden iade etmenin bedeli; cehennem ve sonsuz bir yokoluş olmamalı!!!