divriği

çok darda idim.Sivasın bir ucunda yuzde yuzu ile aynı mezhepten oldugum bir ilçede görev yapıyordum.O kadar bunalmıştımki çalıştıgım şartlar,ilçe insanları üzerime üzerime geliyordu.Sivastan insanından adeta nefret etmiştim....Belediye başkanı baskısı,muhtar baskısı,vatandaş baskısı...iki yuzluluk riya...Tam bu zamanlarda imdadıma yetişti divriği.Dediler ki teror bölgesi,dedilerki halkı alevi yapamazsın.işte o kadar bıkmıştım ki attım canımı diviriğiye,gözümü karartmıştım.Diviriği bana cehennemde açılan cennet kapısı olmuştu adeta.insanları asla sizi yabancı görmediği ,bagrına bastıgı işte öyle bir memleket diviriği.Ne kalbim kırıldı orada nede kalp kırdım , egerki burokrat vs olursam diviriği kendi memleketimden ötedir,çok şey borçluyum divirik e....hiç olmadı uzmanlıkta dönecegim yerdir diviriği,halkına hizmet vermek dahi beni mutlu eder..Sivasa duydugum nefret dahi sönük kalıyor divirik e duydugum sevginin yanında