ben bu yazıyı sana yazdım

tanışalı beş sene oldu. sevgili olup ayrılalı da öyle. ilk yazımı hatırlıyorsundur burada. prenses. önceki yazıyı sevgili olmamızın ilk yılı olduğu için yazmıştım. bu yazıyı da doğum günün olduğu için yazıyorum.

biliyorsun beni ted'e benzetiyorlar. eh bu durumda sen de robin oluyorsun. arkadaşız fakat dizide de olduğu gibi aklımda oluyorsun. tabi bu bi kızla birlikte olduğumda olmuyor. belki onlardan ayrılma nedenim sensindir. hala seninle arkadaş olmam. fakat seni de onlara tercih ederim. seninle arkadaşlığımı bitiremem. boşunda ted demiyosunuz. geçen gün buluşup her şeyi konuştuğumuzda ne kadar mutlu oldum anlatamam. hani seni bir de sevgilinle barıştırmaya çalışıyordum sevgililer günü öncesi. sen mutlu ol bana yeter diyorum ya hep. bu o işte. bir de şakasına da olsa beni unutamadığını söyledin bi ara. nasıl mal oldum ben senin haberin yok. kafamda nasıl olur nasıl yaparız gerçekten tekrar birleşir miyiz birleşirsek ne olur? saniyesinde bu düşüncelerin hepsi geçti kafamdan. sonra taşak geçiyorum yea diyince hoh dedim. iyi. neden iyi? çünkü..

çünküsü yok. ne biliyim. ayrı hayatlar yaşıyoruz gibime geliyor. her ne kadar arkadaş da olsak birbirimize yaptığımız zararlar da fazla. bir yandan hayatımda yaşadığım en büyük pişmanlıksın. birlikte olmak konusunda değil ayrılma konusunda. senden ayrıldığım güne hep lanet ediyorum. hani dedin ya ayrılmasaydın uzuun yıllar devam ederdik diye. keşke demeseydin böyle bir şey. şimdi ne biliyim seni bi ulaşılmaz biri olarak görmemeye başladım. kendime diyordum lan o kızın seninle birlikte olması tamamen onun yaptığı bir ergenlik hatasıydı. artık bu sayede demiyorum.

hala şarkımızı dinleyemiyorum düşün.

birbirimize verdiğimiz sözü buraya da yazayım da söz uçmasın, yazı kalsın. otuzumuza geldiğimizde hala evlenmezsek seni bekliyor olacağım prenses.

doğum günün kutlu olsun. iyi ki varsın. iyi ki hayatımdasın.

eşeğin, tuysuzseftali.