karaman

bir tane sineması ile sinema kültürünü götürmeye çalışan şehir. yalnız şuan sinemada çorumlu çok tatlı bir emmimiz çalışmakta.

onun dışında, adeta osmanlı dönemi mimarisi ile kuşatılmış bir şehir merkezi vardır. camileri, bedestenleri, medreseleri o meydanı kuşatır.
ufaklığına bakmaksızın bir butik caddesi vardır, cadde üzerinde güzel parklar ve eski mimari eserler mevcuttur. onun dışında hayat, tren garının başından şehir meydanına kadar olan istasyon caddesinde ve onun ara sokaklarında akar. akardan kastım da, neredeyse tamamı alkolsüz mekanlardır. arkadaşımın dediğine göre insanları 5 vakit namaz kılıp gece seks yapmaya bayılırmış. (tabi bu onun abartması bence, hehe haylaz ya.)
avm fakiridir, ama olsun olanlarla idare ediyor gibi halkı. konyaya sık sık gittiklerine eminim zaten. ufak ilde yaşamak zor, yakındaki büyükşehir e git gel işin yoksa. bunlar da konyayı mesken edinmiş işte.
havası da tertemiz bir şehir burası, dağları kel olmasına rağmen şehrin içinde çam ağaçlarının biri bin paradır. (tam tersi miydi ya da, çok var yani.) o yüzden havası misler gibidir, ama geceleyin birden odun sobası kömürü kokusu şehri sarıverir.

öyle işte.