paralel devlet

Kasım 2011’deyiz. Yine tuhaf bir şey oldu.

Devlet, 1999’dan beri Öcalan’la görüşmesine izin verdiği avukatlarını 12 yıl sonra bir KCK operasyonuyla “Öcalan’ın mesajlarını Kandil’e taşımak” iddiasıyla tutukladı.

Hem de Oslo kayıtlarında MiT’in Kandil-imralı arasında mektup taşıdığının ortaya çıkmasından sonra.

Ve çatışmanın finali.
7 Şubat.
Önce basına verilen belgelerle oluşturulmaya çalışılan hava, ardından MiT Müsteşarı Hakan Fidan’ın şüpheli sıfatıyla ifadeye çağrılması.

Manzara açık. Bunların hepsini yapan tek bir devlet olamaz.
Bir devlet var, bir de bir paralel devlet var. bir hükümet var, bir de devlet var.

Biri Kürt sorunu müzakereyle çözümünü savunuyor, diğeri buna karşı çıkıp güvenlikçi politikaların devamını savunuyor.

Başbakan’ın uzun süre PKK’nın tavırlarına da bağlı olarak devletin iki kanadının çözümleri arasında gidip geldiğini söylemek mümkün.

Başbakan’ın “siyasi hayatım pahasına” diyerek geri dönüş kapılarını kapatarak verdiği siyasi çözüm kararından sonra kırmızı düğmeye basılıp 7 Şubat’ın tıkır tıkır uygulamaya konması da tesadüf değil idi o günlerde de söylediğimiz üzere.