insan

doğada hiçbir canlıya verilmeyen meziyetler kendisine verilmesine karşın, kendi sonunu hazırlayan varlıktır.

teknolojiyi yaşamına öyle kontrolsüzce sokmuştur ki, hayattan keyif almayan ölü bedenler yarattığının farkına bile varmamıştır. mutlu olduğunu sanmaktadır, lakin onun için mutluluk artık parayla satın alınabilen, geçici bir his olmuştur. o her sabah posta kutusunun başında beliren aşık adamı çoktan geride bırakmış, one-night standlerin adamı olmuştur.

düşündüğü şeyler iyi giyinmek, sürekli gelişen teknolojide her daim en son model teknolojik cihaza sahip olmak, son model bi arabaya binmek ve yanına yakışacak bi partner bulmak olmuştur. aşk onun için sıradan bi şeydir, aniden başlayabilir ve 1 haftada tükenebilir. o yüzden ilişkilerinde pek de aşk aramaz, 'ihtiyaçlarımı görsün yeter' mantığıyla hareket eder.

kurduğu dostlukların yakınlık derecesi fotoğraflarına verilen like'larla doğru orantılıdır. yapmacık suratlardan oluşan çevresinde olmadığı adamı oynar sürekli, hiç bir zaman gerçek düşüncelerini ve hislerini belli etmez kimseye. aslında gerçek anlamda düşünmeyi ya da hissetmeyi unutmuştur.

yeni doğan çocuk misali bencildir; sürekli ilgi bekler, dünya onun etrafında dönüyordur çünkü, ve hiçbir şey onun isteklerinden daha önemli değildir. bir eylemin sonuçları arasında onun menfaatlerine uyan bişeyler yoksa, onu çok da alakadar etmeyecektir. kendisi ve menfaatleri için yaşar çünkü. menfaatleri doğrultusunda kolayca yalan söyleyebilir, dürüstlük varlığına pek de gerek olmayan sadece aptalların sahip olduğu bi özelliktir, bir erdem değildir onun için.

seçimleri mi onu bu hale getirmiştir yoksa süreç içinde harcanmış mıdır işte onu tam bilemeyiz. ama gerçek şu ki, an itibariyle bulunduğu noktada insan olması için gerekli olan tüm özellikleri yitirmiştir.