tutsak

Zindandayım, nemli bir karanlıkta

Beslediğim genç kartal, avluda,

Altında parmaklıkların çırpıyor kanatlarını

Gagalarken kanlı bir yiyecek parçasını,

Gagalıyor ve fırlatıyor, gözleri pencerede,

Sanki aynı arzuyu taşıyor benimle.

Bakışı ve çığlığıyla diyor ki tutsaklık yoldaşım:

“Vakit geldi artık, uçalım dostum, uçalım!”

Bizler özgür kuşlarız, hadi davran!

O beyaz dağa doğru, daha öteye bulutlardan,

Denizin gökyüzüyle buluştuğu maviliklere,

Sadece rüzgârın ve benim gidebildiğimiz o yerlere...

(bkz: Aleksandr Sergeyeviç Puşkin)