istanbul

haddinden fazla insanın yaşaması sonucu bütün yaşam zevkini sekteye uğratan ancak güzelliği ve maneviyatı ile dünyanın birçok önemli kentini arkasında bırakacak olan ironik şehir.

ironik diye tanımlıyorum, çünkü hem çok sevip hem de çok kızıp sinirleniyorum.

güzelliği, maneviyatı, tarihi değerleri, boğazı, köprüleri, camileri sahili derken güzelliği alıp götürüyor beni. en muhteşem duygularımla yüzleşeceğim, kendi benliğim ile bile muhabbete geçeceğim yer ki yapmışımdır geçmişte.

ancak aniden kaldırım trafiğinde size çarpan bir vatandaş ve hemen sonra çarpan başka bir vatandaş, yolda beklemekten sabır sınırları yok olmuş sabırsız ve kornacı şoförler, çarpık yapılaşmanın getirdiği bir görüntü karmaşası falan derken de bütün duyguları size tam yaşatmadan yarım kalmasına neden olmakta.

yine de avrupa'nın ve amerika'nın en önemli kentlerini görüp yaşamış birisi olarak çok rahat diyebilirim ki istanbul başkadır. hepsinden farklıdır ve değerlidir.