bugün
- muzlu gofret yiyen erkek9
- kız isteme merasiminde tuzlu kahve içme rezilliği5
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202655
- boydan foto gelir mi3
- türkiye şuan savaşa girse yeneceği ülke yok3
- basın hürdür sansür edilemez22
- ofiste çalışan kadının ofis kombinleri4
- bim'de satılan sucuk14
- true'nin 2 aydır çaylak olması2
- zorunlu askerliğin kaldırılmaması2
- kitap tavsiyesi8
- kürt olup kürdistan kurulmasın diyebilmek4
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı15
- esaretin bedeli filmindeki bedel4
- sözlükte kankacılık5
- sözlüğün en iyi nesili on birinci nesildir7
- katatespizartmasinın mutfağına konuk olmak12
- frutiger aero3
- evet kürt üm5
- bursa da zirve yapmak8
- savcı sayan2
- aşk7
- katy perry5
- sabahları 16 km koşan yakışıklı adonisli erkek16
- kar yağmadığı halde doğal gaz açan tip3
- 8 milyarda 15
- anın görüntüsü22
- sözlükte kendi kendine mesaj atmak2
- türk kahvesi içecek kadar şark köylüsü olmak10
- erdoğan'ın fon meselesi çıkışı10
- fatma betül sayan kaya'nın koğuşta bayılması2
- askerde çatışmaya giren var mı15
- murat prosçiler3
- 1 litre su içince kaçını işiyoruz5
- fatma betül sayan kaya8
- yapay zekanın her şeye saldırmaya başlaması6
- bulgaristan5
- türk olmayıp türkçülük yapan zavallı2
- kabirde türküm dersen kafana topuzu yersin11
- karım 30 yıllık kazağımı başkasına verdi üzüldüm2
- erdoğan'ın 161 milyar tl lik fon açıklaması4
- abdurrahman dilipak2
- eti popkek aşko2
- sınırsız oyuncu değişikliği hakkı2
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması35
- cuckold ömrü uzatıyor8
- suriye'nin türkiye den vize istemesi2
- kürtlerin 100 bin yıllık tarihi5
- maaş yatmayınca patronun odasına yürümek4
- eksi 18 derecede üşüyen erkek7
çocukluğun taşrası, romantik balkondan seni yelpaze gibi açıyorum. eskiden
olduğu gibi sokakların terk ettiği ben, terkedilmiş sokakları inceliyorum.
düş darbeleriyle dövdüğüm küçük kent, kıpırtısız varlığından
beliriveriyorsun. köpüğün kıyısında uzun ve ağır adımlarla toprakları ve
otları çiğneyerek, daha yeni boyanmış bu gök altında büzüşmüş sen, bir tek
sen geceyi kaçıran taşlar atabilirdin. böyle yarattın kendini, yalnızlıkla
yoğrulmuş, iç sıkıntılarıyla yaralı, yürüyerek, yürüyerek kederli
kasabalarda. neye yarar eskilerden söz etmek, neye yarar unutuşun
çamaşırlarını yeniden giymek? yine de gölgen büyük ve kara, çocukluğumun
taşrası. büyük ve kara kasaba gölgen renksiz soğukluğun, kuzey rüzgarının
öpücüğü altında. ve güneşli, beklenmedik, tatlı günlerin de var bir başak
gibi sallanarak nemden çıktığında zaman. ah! suların yükselmesinin korkunç
kışı, babaannem ve ben titrerdik aklımızı kaçırasıya titrerdik. her yandan
yağan, kederli ve savurgan, bitmek tükenmek bilmez yağmur. haykırırlar,
ağlarlardı ormanlarda yitmiş trenler. rüzgarın çevrelediği tahta evler
çatırdardı. rüzgar şaha kalkmış ayaklarıyla pencereleri uçururdu, yıkardı
çitleri; şiddetli, umutsuz, arazi olurdu denize doğru. ancak tertemiz
geceler de vardı, güzel havanın yaprakları, kusursuz yıldızlar içine
sokulmuş karanlık gökyüzü. ağır kaldırımlarda, alacakaranlıkta ya da
unutulmaz sabahlarda genç kızı elinden tutup gezdiren aşık oldum. söylenmiş
onca sözcük nasıl anımsanmaz? çiçek gibi açılan öpücükler, dalgalanan
çiçekler her şey bitse de. fırtınayla yüzleşen ve acı kanatları altında
ağzını güçlendiren çocuk seni destekliyor bugün fırtınadan sonra büyük bir
ağaç gibi nemli ve sessiz memleket. gizli saatlerin elinden kaçmış, herkesin
tanımadığı çocukluk taşrası. son yağmurla ıslanmış yapı iskelesine uzanmış
yalnızlığın bölgesi, bir geri dönüş barınağı olarak öneriyorum seni ömrüme.
(bkz: çocukluğun taşrası)
olduğu gibi sokakların terk ettiği ben, terkedilmiş sokakları inceliyorum.
düş darbeleriyle dövdüğüm küçük kent, kıpırtısız varlığından
beliriveriyorsun. köpüğün kıyısında uzun ve ağır adımlarla toprakları ve
otları çiğneyerek, daha yeni boyanmış bu gök altında büzüşmüş sen, bir tek
sen geceyi kaçıran taşlar atabilirdin. böyle yarattın kendini, yalnızlıkla
yoğrulmuş, iç sıkıntılarıyla yaralı, yürüyerek, yürüyerek kederli
kasabalarda. neye yarar eskilerden söz etmek, neye yarar unutuşun
çamaşırlarını yeniden giymek? yine de gölgen büyük ve kara, çocukluğumun
taşrası. büyük ve kara kasaba gölgen renksiz soğukluğun, kuzey rüzgarının
öpücüğü altında. ve güneşli, beklenmedik, tatlı günlerin de var bir başak
gibi sallanarak nemden çıktığında zaman. ah! suların yükselmesinin korkunç
kışı, babaannem ve ben titrerdik aklımızı kaçırasıya titrerdik. her yandan
yağan, kederli ve savurgan, bitmek tükenmek bilmez yağmur. haykırırlar,
ağlarlardı ormanlarda yitmiş trenler. rüzgarın çevrelediği tahta evler
çatırdardı. rüzgar şaha kalkmış ayaklarıyla pencereleri uçururdu, yıkardı
çitleri; şiddetli, umutsuz, arazi olurdu denize doğru. ancak tertemiz
geceler de vardı, güzel havanın yaprakları, kusursuz yıldızlar içine
sokulmuş karanlık gökyüzü. ağır kaldırımlarda, alacakaranlıkta ya da
unutulmaz sabahlarda genç kızı elinden tutup gezdiren aşık oldum. söylenmiş
onca sözcük nasıl anımsanmaz? çiçek gibi açılan öpücükler, dalgalanan
çiçekler her şey bitse de. fırtınayla yüzleşen ve acı kanatları altında
ağzını güçlendiren çocuk seni destekliyor bugün fırtınadan sonra büyük bir
ağaç gibi nemli ve sessiz memleket. gizli saatlerin elinden kaçmış, herkesin
tanımadığı çocukluk taşrası. son yağmurla ıslanmış yapı iskelesine uzanmış
yalnızlığın bölgesi, bir geri dönüş barınağı olarak öneriyorum seni ömrüme.
(bkz: çocukluğun taşrası)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com