takvim yaprağı

çocukluğumda o kadar çok okurdum ki, uzun zaman sonra ilk defa bu sabah farkettim. bayağı keyifle okudum. özellikle mevlana'dan oğluna diye küçük bir yazı vardı, paylaşayım.

bahaeddin!

eğer daima cennette olmak istersen, herkesle dost ol, hiç kimsenin kinini yüreğinde tutma! fazla bir şey isteme ve kimseden de fazla olma!
merhem ve mum gibi ol! iğne gibi olma!
eğer hiç kimseden sana fenalık gelmesini istemezsen, fena söyleyici, fena öğretici, fena düşünceli olma! çünkü bir insanı dostlukla anarsan, daima sevinç içinde olursun. işte o sevinç cennetin ta kendisidir.
eğer bir insanı düşmanlıkla anarsan, daima üzüntü içinde olursun. işte bu gam da cehennemin ta kendisidir. dostlarını andığın vakit, içinin gül bahçesi, çiçeklenir, gül ve fesleğenlerle dolar. düşmanlarını andığın vakit, için, dikenlerle ve yılanlarla dolar, canın sıkılır içine pejmürdelik gelir.

bütün peygamberler ve veliler böyle yaptılar, içlerindeki karakteri dışarı vurdular. halk onların bu güzel huyuna mağlup olup tutuldu, hepsi gönül hoşluğu ile onların ümmeti ve müridi oldular.

çok hoşuma gitti, hep denir ya herkes kalbinin ekmeğini yer diye... ne güzel anlatmış.