bunalmak

an itibariyle içinde bulunduğum, tuahf ve boktan olan; insanın ağzının tadını bile değiştiren bir eylemdir. insan karşısındakinin kalbini kırmak istemez. cümleleri yutar, içine atar. sadece kendine zarar verir. ama bir başkasından kendini kendisinden fazla düşünemesini istemez; istemeyemez! hakkı yoktur.

ve der ki;

"bunalıyoruz çocuk bunalıyoruz. biçim veremediğimiz şeylerin biçimini alıyoruz."
şükrü erbaş