ben bu yazıyı öylesine yazdım

her şeyden kolayca gerilir bir hal aldım. hayatta bir amacım yok çok çaresiz hissediyorum. mücadele etme isteğimi kaybettim. bunun nedeni nedir bilemiyorum. başım ağrıyo. o orda bişeyler yaparken ben burda ahmak gibi duruyorum. beni bekle diyo akşam çıkıcaz dışarıya. küfrediyorum. kendi başımı alıp biyerlere gitmek istiyorum. yine onu bırakmak istiyorum... yaptım iki kere, olmadı. ikinci kere birleştik biz. o kadar bağlandım ki hem nefret ediyorum,bıkıyorum hem de istiyorum... ayrıca arkadaşım yok. arayacağım kimsecikler yok. hayat çok sıkıcı. bu gencecik yaşımda nelerle uğraşıyorum. ben de sıradan olmak istiyorum. sıradan kız arkadaşlar, sıradan dedikodular... bunlardan nefret etsem de razıyım artık çünkü ihtiyacım var bunlara da... başım ağrıyo artık başım... yeter diye bağırıp gitmek istiyorum. hayata yeniden başlamak istiyorum ben çünkü bi zaman önce öldüm şimdi ise çürümekteyim... ayrıca kadın kimliğimden de kurtulmak istiyorum. basenlerimi eritmek için yüzmeye başladım. erkeklerin bana bakmasını istemiyorum. beni bi vücut olarak görmelerinden de tiksiniyorum. bu beni utangaç biri haline getiriyo. dışardan her şey çok güzel gözüküyo güzel bir okul güzel kız ve fena olmaya bir erkek arkadaşın var olması... öyle değil işte öyle değil...