izmir

her seferinde ayrılmanın biraz daha koyduğu şehir. biliyorum, mırıldanıyorsun içinden bana "sana gitme demeyeceğim, ama gitme lavinnia" diye. senden uzaklara gitmek çok zor izmir, her seferinde de daha da zor zorlaşıyor. en mutlu zamanlarımızı geçirdiğim yersin, aşkımızın arka fonunda çalan o kulak şenlendirici müziksin, her gelişimde tattığım dünyanın en güzel mezesisin. biliyorsun izmir, sensiz her şey anlamsız, sevgili bile eksik kalır. neden bu kadar zor olmak zorunda izmir, söyle bana! her ayrılışımda döküyorum göz yaşlarımı, üzgün, çaresiz, yarım kalmış, sefil.

bir daha gelene dek.. bornova; çok iyi bak kelebeğime. biliyorsun, çabuk hastalanır o. alsancak; çok şeye tanık oldun sen, her türlü sevgi kelimelerimizi, anlamsız kahkahalarımızı duydun, kendimizi kaybetmemizi, ellerimizin çocukça buluşmasını, sıkıcı sarılmamızı birbirimizin boynuna.. her şeyimizi gördün. çok şey gördün sen, çok sırrımızı biliyorsun. iyi bir sırdaş ol ve tekrar gelene kadar sen de bizim gibi acı çek, özle ikimizi de biz seni çok özleyeceğiz çünkü. son olarak karşıyaka; yeni bir durak, yeni bir soluk oldun artık bize. "karşıyaka başkadır; karşıyaka, karşı yakadır" dedirttin bana, bir sevgilinin gözlerine, bir de karşıya, göztepe'ye bakarken, elimizdeki biralar eşliğinde. alınma alsancak özel diye, zamanı geldiğinde o kıskanacak bizi senden.. ne mi yap.. sabret, karşıyaka, sabret, en azından bir 10 yıl sabret..