babür şah

kalem ve kılıç.

soyu cengiz ve timur'dan yani yarı türk yarı moğol. 12 yaşında amca ve dayılarıyla savaşmak zorunda kalmış.

edebiyata düşkün, kitapları ıslanınca hepsini tek tek kurutan ve kuru kitapları okuyabilecek olmasından dolayı mutluluk duyan zât.

kurduğu imparatorluktan ölümüne kadar babürnameyi kaleme almış, içinde sosyolojik tespitler bile yapmıştır.

iyi bir savaşçı olması, harikulade ok kullanmasının yanında, şehir mimarisine ve özellikle bahçelere önem veren bir hakandır.

tek zaafı olan içkiyi kendiside itiraf ve kabul etmiş ama uzun zaman denedikten sonra bırakmıştır. ha böyle bir insan olduktan sonra, içki sofrasında da sadece edebiyat söylemleri yapıldıktan sonra içmiş, içmemiş ne olur ki elbette!