paul newman

öldüğünü sabah gazeteden öğrendiğimde, kendimi ona ne kadar yakın hissttiğimi anladım, yazıyı okurken kalp ritmimin yavaşladığını, gözlerimin dolduğunu hissettim ve hiç tanımadığım birisi için bunları hissetmem gerçekten şaşırtıcıydı. halbuki o benim bir akrabam, bir yakınım gibiydi.
diğer beğenerek takip ettiğim oyunculardan farklıydı ve en büyük farkıda insanın için ısıtan, en mutsuz anında görse bile senide onunla birlikte gülümseten, akıllardan silinmeyecek doğallıkta ve etkileyicikteki gülüşüdür. gülüşünün sıcaklığı insana güven ve huzur veren paul newman la, 4-5 sene önce the hustler ın elime geçmesiyle tanıştım ve siyah-beyaz filmde bir insanın nasıl parladığını gördüm. ondan sonra the sting, butch cassidy and the sundance kid, the hud, the hudsucker proxy , cat on a hot tin roof ve 5-6 filmini daha izledim. ama benim için en unutulmazı cool hand luke tur. o filmde cool hand luke u dünyada başka oynayabilecek insanın olmadığını düşünürüm hep. newman in izlediğim her filmi uzaklarda oturan sevdiğin bir akrabayı ziyaret etmek gibi oldu.
kısacası paul newman ın başkadır.