fecr i ati

servet-i fünun'dan sonraki, milli edebiyattan önceki edebiyat akımıdır. doğuşu servet-i fünun'u eleştirerek başlar.
sanat görüşü şu anahtar kelimesinde mevcuttur, "sanat şahsi ve muhteremdir". burdan yola çıkınca zaten sanatın ciddi ve emek isteyen bir iş olduğu anlaşılabilir bu akıma göre. o halde paralel olarak eskinin zengin dili, söz sanatları kullanılması da anlatımın en iyi düzeye gelmesi ve sanatın biraz uğraş, emek istemesiyle açıklanabilir. tabisi sanat halkı aydınlatmak için de kullanılabilir. bu yüzden o dönemde ve hala zirvede olan batı edebiyatı örnek alınır. yeni biçimler kullanılmaya başlar. eskinin zengin sözleri ve batı edebiyatı, servet-i fünun'daki gibi, harmanlanarak sanat eseri oluşturulur.
çok fazla tutmamıştır, serveti fünuna tepki olarak doğsa da çok da farklı bir noktaya gitmediği için ve ardından da koskocaman bir milli edebiyat doğduğundan uzun ömürlü olmamıştır.
ahmet haşim bu akımın temsilcilerindendir. zaten "şiirde anlam aramak bülbülü eti için öldürmeye benzer" sözleri de bu akımla paraleldir efendim.