ayar almak

aile büyüklerinden alınınca, hele de kalabalık ortam ise pek bi yüz kızartıyor canım...

d: dedem, b: ben, a: ahmet amca

b: oo ahmet amca hoş geldiniz, kusura bakmayın geciktim.
d: hah, nihayet kızımız da geldi.
b: ne alakası var dede?
a: ne diyosun haşim amca, aslan gibi delikanlı maşallah. *
d: ahmet asıl sen ne diyorsun? benim erkek torunum yok ki. küpe takıyor bak. küpeli orospu işte. hani nerde kaldı erkeklik? *

ahaliden yarılma sesi...

benim iç ses: dede ebeni getir de onunla muhatap olayım.

ama severim keretayı...

edit: (bkz: dedeyla kanka olmanın verdiği dayanılmaz haz)