çocukluk yıllarını özlemek

çocuk olup sokakta oyun oynamayı çok özledim.

istop oynarken sevdiğim kızın adını söylemek için benim adımı söylemelerini beklerken yaşadığım heyecanı çok özledim. Sevdiğim kızın adını söyleyince böyle masum masum beni yakalamasını beklemeyi, beni vurduktan sonra artist bir eda ile tekrar onun adını söylemeyi çok özledim.

7 kule oynarken şu an bowling oynarken hissetmediğim topun taşları devirmesi anında sağa sola koşuşan arkadaşlarımın birbirine çarpıp düştüğünde yaşadığım heyecanı,

Sokakta maç yapmadan önce sıraya girip adım hesabı ile adam seçmeyi-seçilmeyi,

Kale direği olarak kullandığımız kaldırım taşlarının üstünden geçen her top sonrası goldü değildi tartışması yapmayı çok özledim.

Susayınca topluca aynı çeşmeye koşmayı, koşarken 1'im Allah 1 diye bağırmayı,

ip atlayan kızları düşürmek için ipi sallayanların yanına gizlice yaklaşıp ipi sertçe çekmeyi çok özledim.

Saklambaç oynarken çanak çömleğin patlamasını çok özledim. Sahi nerede nasıl patlardı o çanak çömlek ve biz neden o cümleyi çığırarak tüm mahalleyi ayağa dikerdik halen çözemedim ya neyse.

Pas oynarken arkadaşı eşşek yapmak için topu ayaklarına doğru atmayı,

Mendil kapmaca oynarken, mendili kapıp kaçanın peşinden koşup surat üstü yere kapaklanınca ağzı burnu dağılan adamların "tağam tağam bişe yok" diye ayağa kalkarken sergilediği o vakurlu tavırlarını izlemeyi,

Kısacası akşam ezanının eve giriş zili anlamına geldiği günleri, Pazar akşamlarının kasvetini, Bizimkiler dizisi öncesi banyoyu, Cuma okul çıkışı zillerinin o muhteşem ahenkini çok özledim...

Bitmez aslında.

Şimdi sokaklar çocuklara muhtaç, çocuklar sokaklara. Daha bu sabah evin önünde maç yapan 4 çocuk görüp arabaya gelen toplar yüzünden kızmak için pencereyi açtım. Sonra hiç sesimi çıkarmadan 5-10 dakika maçlarını izledim. beşiktaş'ın durumu malum, hemen kendime bir takım seçip onları tuttum, baktım yeniliyorlar hemen pencereyi kapatıp içeri girdim. Beşiktaş'ın bu halini de kendime yordum ya orası ayrı mevzu...

Çocuk olmayı özledim be. Ve o masumluğun, o saflığın benim üstüme bol geldiğini fark edip özlemekle yetindim.