baraka

her bir karenin national geographic'ten fırlamış , ışığı mükemmel bir açıdan yakalanmış bir fotoğraf gibi göründüğü belgesel/film.

başlarda sıkılmıştım. sıkılmam ilk dakikalarda gösterilen dingin manzaralardandı. sonra bildiğimiz şehir hayatına yöneldi kameranın objektifi. vızır vızır bir trafik, oradan oraya koşuşturan insanlar, dolup dolup boşalan metrolar, otomatiğe bağlanmış gibi tıkır tıkır çalışan insanlar.

sonra yine bir dinginlik. dini ritüellerini yerine getiren, bu dünya işlerini bir süreliğine bir kenara bırakıp yaradanına sığınan insanlar.

tüm bunlar fonda kullanılan uygun müziklerle birleşince, yaklaşık 4 yılda ve 14 ülkede çekilmiş bu eserin, 1992 yılında montreal film festivalinde en iyi film ödülü almasına şaşmamalı.

bir tane bile diyaloğun geçmediği film''sözcüklerin ötesindeki dünya''yı sanatseverler için beyaz perdeye başarıyla taşımış.