sigara

her ne kadar arkadaşların gazına gelip, bi' fırt çek dense de, bugüne kadar içmediğim saçma şey.

bugün bi' baktım, vestiyerin orada kırmızı winston. lan dedim, bunca insan içiyorsa garip bir şey vardır herhalde. çakmak bulamadım, sanki 30 yıldır sigara kullanıcısı gibi ocaktan yaktım sigarayı.

önceleri ince purolardan içmiştim. içime çekmeden. özlüyorum hala o puroları. gurbetten gelmişti. neyse efendim, bundan bir kaç fırt çektim, çok aşırı dandik geldi. ağızda bıraktığı tad olsun, dumanı olsun.

acaba işin sırrı içine mi çekmek dedim. değilmiş efendim. balkondayken sen bi' öksürük tut. önce öksüremedim. bir sürü insan uyuyor karşımızdaki apartmanda. içeriye kaçtım. kaçtığımda kusuyordum az kalsın.

eğer hiç içmediyseniz ve sevmiyorsanız, deneyin efendim. alın duman çıkartın ağzınızdan. oralar zevkli. eğer beğenmedim diyorsanız, son çekeceğiniz fırtı biraz ağzınızda beklettikten sonra içinize çekin.

tabii bunları yapmadan önce etrafınızda kimsenin olmadığından emin olun. ölüyor falan sanırlar.

benim anlamadığım nokta ise şu; bu lanet şey, bu kadar kötü izlenim yaratmasına rağmen, nasıl oluyor da tiryakisi olunuyor. art arda iki üç tane yakasınız geliyor. nasıl tüm dumanı içinize çekiyorsunuz.

bilgilendirmek isteyen varsa buyurun özel mesaım açık.