2 temmuz 1993 sivas katliamı

sozun bittigi yer, diyorlar. sozun de, insanligin da bittigi yer.

sivas, guzelim sehir, 20 yil boyunca aciyla hatirlandi. en kucukleri menekse ve koray idi, iki kardes. birbirlerine sarilmis halde bulundular. anneleri simdi ne yapiyor, yasiyor mu, nefes alabiliyor mu, bir kizi olmustu yillar once ogrenmistim, ismi menekse can idi. "menekse, kizimin adi, can da sivas'taki butun canlar" diyordu. ne buyuk aci yasadin, nasil dayandin, nasil diyebildin, "yakanlarin vicdani sizlasin, ama hic kimse yasamasin evlat acisini" diye. ben olsam diyebilir miydim, bilmiyorum. sivas diyorlar, madimak diyorlar, yangin diyorlar, menekse ile koray gitmiyor gozlerimin onunden. sanki kucuk elleri uzaniyor, al beni, kurtar der gibi...

tam 20 yil olmus, davanin zamanasimina ugramasiyla gorduk ki, bu ulkeye adalet hicbir zaman gelmeyecek. faili mechul diyorlar, roboski gibi, maras gibi, ceylan'imizi paramparca eden havan topu mermisinin faili gibi... mechul diyorlar, oysa degil. biliyoruz. biz biliyoruz da, siz nasil yasayabiliyorsunuz kanli ellerinizle, sahiden, siz nasil unuttunuz insanliginizi? 33 can'i yaktiniz, canimizi yaktiniz, simdi mecliste, sozumona halkin vekili oldunuz... yaziklar olsun!

"cehennemde ates yoktur, her insan atesini bu dunyadan goturur" diyor pir sultan, bilir misiniz? ben inancsizim, ama cehennem varsa, ateslerin en buyugununu gotureceksiniz oraya. sivas'taki atesi gotureceksiniz, 33 can'i yaktiginiz atesi.