başbakan a mektup

bro kafam kıyak : çünkü bu gaz nefis ! bu gaz aklıma oksijen taşıyan hücreleri açtı.düşündümde (iznin olursa) gözlerimiz bu gazdan yaşardıkça aklımız yeşeriyor gibi, seviyorum (iznin olursa) 180 barlık basınçla haklı oluşuma dair toma suyunu, kaçkarlardan kaçırıp sermayeye bırakmayı istediğin suyun tayzığıda böyledir, karşısında duramazsın, adamın ayaklarını çatlatır, benim cankuşum selçuk rizelidir, birlikte coşkun bir derenin selinde yıkanır gibi toma suyuyla yıkandığımız da arındık bro !.neye kızdık biz biliyormusun ?.oy verdik diye etimizi kemiğimizi köpeklerin önüne bırakmana, hayatıma dair her sözü söyleyebileceğine inanmana, sanata, düşünen adama it muamelesi yapmana, demlenen adama nefretle ve öfkeyle çizik atmana, iki kadeh içip izmirin denizine nazlanan dostlarım da var benim, onlar sana oy verdiler !.ama gördüler ki mutluluk dolu cüzdan değilmiş, bir ergen penisi hızında dolup boşalan borsalar değilmiş.iki arkadaşla hatırat oluşturduğumuz o güzel anlara müdaheleniz sözle olsa bile yeter, bu bile beni şaretlemeye yeter !.ben ayyaş değilim bro, hatta içmeyi sevmem.zorla ayda bir içerim, kafam kıyak olarak en son çocukken gezdim galiba, ama bu kadar kıyak olmadım hiç.çünkü sözü olanın sözünü bekletmeden edebileceğini de gördüm, derhal dediğini, şimdi sen büyük hastalığa yakalanan hastalar gibi 'yoook yaaa, iyiyim ben' diyip inkar edeceksin bunu, ediyorsunda, ama hastalık böyledir be bro.bu düşüncelerin hastalıklı ve kanserli olduğunu kabul etmeni şimdi beklemiyoruz, büyükleriniz sizi nasıl olursa uyaracaktır.büyükleriniz diyorum çünkü bir toplumun başı olacak kadar büyük olsaydın insanlar öldüğünde onların yanına giderdin, büyüklerinin yanına değil.kafam kıyak şimdi bro, şerefine !.