bugün

emrah serbes

yazar.

2011'de afili filintalar'da yazdığı mütevazi hakikatler yazısından asla unutamadığım bir bölüm aşağıda sizi beklemekte.

"Sonra o gelmişti biraz mahcup ve çok güzel. Yanıma oturup susmuştu. Öfke olarak sessizlikler görmüştüm. Anlayış ifadesi olarak sessizlikler. Kabulleniş olarak sessizlikler. Pişmanlık olarak sessizlikler. Hayranlık olarak sessizlikler. Ama onun sessizliğini çözememiştim."
© copyright 2005 - 2026