yemeğe oturmayan adamın kaçamak bakışını yakalamak

lokmayı boğazda bırakır.

tamam lan benim bu.

hayır her seferinde kuruyorum kafamda bi daha çağırırlarsa giderim diye. ama yok onlar da kıtlıktan çıkmış gibi yemeklere gömülüyorlar.

o anda beynim benim kontrolüm dışında gözüme komutlar gönderiyor. salataya bak olm karnıyarık da varmış. dur lan bakma çok baktın numaradan televizyona bak dalmış gibi yap.

bununla da bitmiyor. lokanta vitrinindeki dönen kızarmış tavuklara bakan sezercik gibi yutkunmalar geliyor arkasından. sanki aylardır çöldeyim anasını satiyim boğazım da yapışmış acilen yutkunmam lazım yoksa ölebilirim.

çok radikal bi karar verdim. bundan sonra çağrılan her sofraya oturcam.