spartacus war of the damned

sanırım ilk defa bir dizinin finalinde bu kadar gözlerim doldu.

--spoiler--
gannicus'un son sahneleri acayip duygulandırdı. saxa'nın ölümü ve son sözleri de aynı şekilde. naevia'ya o kadar üzülmedim ama yine de acıdım kadına.

yalnız spartacus tepeye yanında 2 adamla çıksaydı, crassus'un ağzına sıçardı. yine aynı şekilde crassus tepeden düşünce, nasir gidip öldürebilirdi. sezon boyunca 123912893 defa crassus'u öldürmek için ellerine fırsat geçti, buna rağmen mal mal izlediler.

spartacus'e de değinecek olursam son yağmurunu da yağdırdı. yalnız öldürmeseler, muallakta bıraksalar sanki daha iyi olurdu. andy whitfield'ın son sahnede i'am spartacus demesi de perişan etti beni. o yüzden daha çok etkiledi. sonuç olarak her zaman hatırlayacağım, güzel bir dizi olarak kalacak aklımda.
--spoiler--