the mist

izleyiciyi içine alan bir film. Kendinizi o marketin içinde hissedebiliyorsunuz. Senaryo muhteşem. Sadece korku unsurları bolca kullanılarak geçiştirilmiş bi film değil.

------spoiler-----
filmde izleyeni deli eden sahnelerden biri, esas adamımızın gördüğü şeyi komşusu olan abimize anlatırken olanlar ve bu abimizin ona inanmaması. Bilmiş tavırlarla ukala ukala konuşuyor. Kimse de demiyor ki "iki dakka sus dinle amk, bizi deli mi sikti de sana yalan söylüyoruz". Bir de ilk yaratıkla karşılaşmada pizzacı çocuğun ölmesinden sonra, yaratığı görenlerden beklediğim tepkiyi alamadım. Ulan yaratık görmüşsün, hala çocuğun ölmesine sebep olduğun için özür diliyorsun. Olm her gün yaratık mı görüyorsunuz, bırak öleni kalanı, bu şey ne amk desene. Neyse dedik geçtik.

Daha sonra kendini mesih ilan eden bir kadın peydah oldu. Herkese inandırdı anlattıklarını. iki tokat atamadılar şuna. Ama sonunda vuruldu ya, vuranı kucaklayasım geldi. Zevkin doruklarına çıkaran bi sahneydi.

izleyene Asıl tokat filmin sonunda geldi. Bu nasıl bi son amk, sırf adından daha çok söz edilsin diye böyle son yazılır mı aq? izlemez olaydım. içime dert oldu o son. Açlıktan ölene kadar bekle amk, öbür tarafta bekleyenin mi var? Belki sis dağılır diye hiç düşünmüyor puşt.
Velhasıl izlediğim en iyi filmlerdendi.
----spoiler----