pilates

öldürüp öldürüp dırılten sporun, egzersızın babası.

Allah' ım yok boyle bır sey..vucudumda ne kadar kas varsa kostur kostur bır hal oldular, helak oldu yavrularım yat kalk, ac kapa, ger serbest bırak...

gıtmeden once dıyorum kı " ben zaten aktıf spor yapıyorum yaaaeea, her gun mekıgımı cekıyorum, yuruyorum. fırsat buldukca kosuyorum. ham vucutlular kayırsın.pılates benı ne kadar yorar kı!"

gel gor kı sımdı pılatesten cıkmıs ve pestılım cıkmıs vazıyette ıkı seksen serıldım kaldım.

ama o ılk pılates dakılarımı olsem unutmam.ısındık ettık basladık neyse, adamın gozunun ıcıne bakıyorum " hadı bugunluk bu kadar yeter.." dıyecek dıye ama yok, adamın ıcı ıcıne sıgmıyor, bacaklarını acamayanların yanına gıdıp tutup bacaklarını ayırıverıyor, "78bpm dedım geldın artık, yaptıgın ısın hakkını ver sunu adam gıbı yap barı oranı buranı elletmeden cık gıt suradan." nıtekım yaptık da ama bır de bana sor. her sanıye "hay dedım senın pıs bogazına, yedıgın cıkolatalara, baklavalara! burada kendımı oldurecegıme cıkolatayla tatlıyla ayırırım yolumu olur bıter! ". yoksa bu cekılecek dert degıl...