intern

ne olduğu tam idrak edilememiş kişidir.
bu zavallı kişiler 6 sene tıp okuduktan sonra doktorluk yapacaklarını zannederken kendilerini hastanenin bir köşesinde ordan oraya koşup patoloji materyali taşırken, ameliyathanede ekartör tutarken, hastaların dosyalarını hazırlarken, hemşirelerin alması gereken kanları alıp yine hemlşirelerin bakması gereken kan şekerine bakarken bulurlar. üstelik bunlara nöbet sonrası off da verilnmediğinden 2 saatlik uykuyla 36 saat çalışır, bu süre içinde en fazla 5 dk otururlar. hele hele bu intern kişisi dişiyse vay haline! sanki her kız hemşire, her erkek doktor olmak zorundaymış gibi boyunlarındaki tanıtma kartına rağmen israrla 'hemşire hanııım' diye çağırılır; onca işlerinin arasında normal-anormal tüm sorulara cevap verdikleri gibi bir de bu kişilere 'hayır yastıklarınızla hemşireler ilgilenecek, hayır serumunuzu hemşire hanımlara söyleyin' şeklinde kendilerini anlatmaya çabalarlar..

evrimleşme sürecinde insanla hayvan arasında kalmış, belki sekreter, belki hemşire hatta kimi zaman personel olmuş ama asla doktor olamamış, 36 saat aralıksız çalışan, yemeyen, içmeyen, oturmaya dahi vakti olmayan, tüm bunlara rağmen asistanları memnun edemeyen, ve tüm bunlar olurken bir yandan da TUs'a çalışmak zorunda olan ezik canlımsıdır..

büdüt: varken hiçbir şey, yokken her şeydir intörn.
varken kimse seni adam yerine koymaz, yaptığın işin kıymeti olmaz, sen bir b.k bilmezsin. yokken 'ama bizim intörnümüz yok' derler. bir gün bile intörnsüz çalışacak olsalar, hani intörnlerin mezuniyeti falan için izinleri olsa o gece nöbet tutmamak için türlü taklalar atark birbirleriyle yarışır,nöbet tuttuklarında da mümkün olduğu kadar asgari iş yapıp kalanını yarın sabah gelecek olan intörne bırakırlar.

Allah'a şükür bitti intörnlük.