ölüm

hiç beklemediğiniz anda geldi, gelecektir.
hiç beklemediğiniz birini aldı, alacaktır.
hiç beklemedeğiniz bir şekilde geldi, gelecektir.
"onsuz yaşayamam" dediğiniz insanları aldı, alacaktır.
hep erken gelir, yemeğinizin, hayatınızın tadını kaçırır.
sevdiğimizi mezara koyduktan sonra "bir daha insanları, sevdiklerimizi kırmamalıyız. nihayetinde 3 günlük dünya..." diye roman yazıyoruz.
mezarlıktan çıkana kadardır bu durum. 3 günlük dünyanın 2 gününü kalp kırarak, 1 gününü de hırslarıız için harcıyoruz...
bir sevdiğimiz daha yol alıyor öbür, gerçek dünyaya.
sonra dünyaya niçin geldiğimizi yeniden hatırlıyoruz "Biz cinleri ve insanları bize kulluk etsinler diye yarattık. (Zariyat/56)"
"ne kadar da açgözlü, bitmek bilmeyen istekleri olan bir insanız." diyor pişmanlık duyuyoruz.
mezarlıktan bir adım dışarı atınca aynı kısırdöngü...

peygamber efendimiz (s.a.v.)in de dediği gibi sürekli aklımıza getirmeliyiz ki "bu dünyanın üstü varsa, altı da var." diyerek adalaetsizliğe, hasete, hırsa kendimizi kaptırmayalım.

"Lezzetleri acılaştıran ölümü sıkça hatırlayınız."