didier drogba

12 numaralı yeni formasıyla güzide gol sevinci yapan aslan.

o oyuna girerken her galatasaraylı gibi ben de heyecanlanmıştım. kafamda soru işaretleri vardı, kalitesini tartışmaya gerek bile yoktu ama yaşından mütevellit beyninin sahaya vermek istediklerine vücudu izin verebilecek mi merak ediyordum. ama daha topu ilk aldığında yaptığı tek pasla şöyle bir yerimden doğruldum. varlığı takıma güç, denge ve moral vermişti. sonra yine aldığı topu bekletmeden sneijder'e oynadı, sneijder'de her zaman ondan beklenen öldürücü paslarından birini burak'a yollamıştı. tabi bu esnada drogba ceza sahasında doğru koşunu yapmaktaydı. şöyle bir el kaldırdı burak'a doğru, burak'ta o işareti görüp, ortayı yapması bir oldu. önünde iki kişi yer alan drogba şöyle bir yükseldi, onunla birlikte ben ayağa kalktım, topun ağlara süzülmesi esnasında ellerim göğe yükseliyordu ve önce direğe çarptı, sonra ağlara yuvarlandı. ve ben havalarda çığlık çığlığaydım. drogba'nın o efsane gol sevinci ile sevincim katlanmıştı ve gerçekten çok uzun zamandır, yaklaşık 4-5 senedir, bu kadar çok sevindiğimi hatırlamıyorum. halen ara ara açıp golü tekrar izliyorum ve gol sevincini drogba ile birlikte ben de yapıyorum.

iyi ki geldin, iyi ki takımımızdasın, iyi ki varsın. çarşamba gününü iple çekiyorum...