benim hikayem

Şimdi siz bu yazıyı ister okuyun, ister beğenmeyin ve de hatta isterseniz eksileyin. Hatta yüzyılın en berbat hikayesi bile diyebilirsiniz. Bir sakıncası yok. Çunki tam da oyle.21 Aralıkda kıyamet kopacak diyenlere bile gülümsiyerek bakamam sebap olan benim kiyametim.

Yani çok boktan.

Bana neden böyle oldun sen, neden artık yüzündeki gülümseme gözlerine kadar gitmiyor diyenlere artık tek cümleyle karşılık veriyorum. Artık gülmek için bir nedenim yok benim. Benim yaşam kaynağım, gülme amacım...gitti. Hemde en yakın arkadaşlarımdan biriyle.

ilk duygular şok olurmuş da insan anlayamazmış. Aynen öyle. Günler hatta aylar geçtikçe içimde biriken öfke...Nasıl başa çıkacağını bilmediğim öfke. Ve güvensizlik. Evet hastalık derecesine varan güvensizliğim. Üstelik sadece erkeklere değil. Bunu size yapan en yakın arkadaşlarınızdan biri olursa hem erkeklere hemde kadınlara olan güven bitiyor.

Şimdi size yaşadıklarımı anlatıp, durum komedisi yapmak istemıyorum. Derdim nasıl davranacağım konusunda bana gerçekten yardım edebileceğinizi düşünmem. Çunki ben artık baş edemıyorum. onca yaşanan şeyden sonra ben yol alamıyorum bir türlü. Takıldım..Hani derler ya arafta kalmak diye. Ben nerde kaldım bilmiyorum ama yol alamıyorum.