cengiz dağcı

Okuduğum her kitabında birçok noktada göz yaşlarımı tutamadığım büyük Türktür. Ey anam deyişi, Tatar, Kırgız erlere ağlatışı, gariban, bizim gibi yani Türkler, tatarlar, Türkistanlılar gibi gamalı haç ile kızılyıldız arasında kalmış Polonyalıların dramında titretişi, Komunist mübareklerin (mübarek tanımı moderasyonun isteği üzerine konulmuştur, işte böyle yüzbinlerce hatta milyonlarca türkü katletsinler sen bir şeyler deyince yönetim kızsın, yasal yoldan zor durumda kalırız art niyetliliğine sığınsın) kolhozunda yokluğu hissettirişi ve nicesi.

Bu acıları yaşayan, yaşatan ve mekanı cennet olandır. Büyüktür. Hem de çok büyük.

Ahmet Davutoğlu da ihanete varan dışişleri facialarına rağmen, Çengiz dağcı'nın mezarının Vatan toprağına Kırım'a taşınmasında en ufak katkısı varsa, ben ondan razıyım.

ek: ben bu razılığı yazdıktan sonra ahmet efendi ihanetlerine devam etmiştir. keşke etmeyeydi, ondan öncekilerde hakkımı helal etmiştim, bakalım tekrardan hakkımı helal ettirecek iyi şeyler yapabilecek mi?