elvis presley

kanımca su dunyada varolmus, varolan, varolacak, varolabilecek tüm erkekleri her yönden cebinden cıkarabilecek tek erkek, kıvrak popolu, kadife sesli, bebek yüzlü eski kamyon şoförü, bir zamanların rock n roll yıldızı, simdilerde bazılarının tanrısı, bazılarının gösters için sevdiği, plakları halen milyonlar satan, imkan olsa her gün yeni bi best of compilation ı cıkarılabılınıp bundan kar edılebılınecek üne, sansasyona, basarıya sahip olan, bunları yazarken gözlerimden yasların fıskırmasına engel olamayacak kadar deli sevdiğim, bi kere görebilmek ya da memphis'e ayak basabılmek ıcın cok seyimi feda edebilecegim, bana göre aski, sevgiyi en saf en sade ama bi yandan da en cesur en kıskırtıcı ve en capkın halde anlatan, sesinin her telinde baska bi anlam yatan, yasadıgı son yıllarda şişmanlıktan, hastalıktan bitkin düşmiş olsa da, konser kayıtlarını izlerken ne kadar zor bi yükü tasıdıgının farkında olan o olgun haline de asık oldugum kral, the king 4ever, her ne kadar kendisi i am not a king i am just a man dese de.

`if i made you feel second best,
girl i'm so sorry, i was blind
you were always on my mind`

onu sevmemek elde mi?