engelli ebeveynden utanmak

bir insanın engelli ebevyninden utanması yanlıştır, fakat giderilemeyecek sorun değildir. toplumda engellilerin "ikinci sınıf insan" muamelesi görmesi böyle bir davranış biçiminin asıl sorun kaynağıdır. kişiliği henüz oturmamış insanlarda -özellikle gençlerde- utanma hissinin belirmesi neredeyse normal karşılanabilir ve ona hissettiklerinden dolayı öfkeyle kızmak bir şey değiştirmez. o yüzden o insanın utanmaması için öğüt veren söz değil faaliyet gerekli. ne zaman ki toplumda engellilere eşit bakış açısı sağlanır o zaman annesinden babasından utanan çocuklar azalır.