mene tekel peres

israilin allahını, civar memleketlerdeki politesit inanışa sahip toplumlardan duymayan yoktu. özgünlüğü nihayetiyle, ayrıca saygı görürdü. Bu sebepten, Yahudiler babil sürgünü boyunca, tam da bir sürgün havasından uzak, rahat bir 70 yıl geçirdiler. Kaşer bulup çocuklarını sünnet ettiler, sinagog yaptılar hatta, babil meclisinde encümen bile bulundurdular. Ve bu süreç, onların kutsal kelamlarında şöyle yazılıydı:

“Tüm Israel toprakları bir harabeye dönecek ve Israel kabileleri 70 yıl Babil kralına hizmet edecekler. 70 yıl tamamlandığındaysa ben Babil kralını cezalandıracağım”

Bu aslında, israil kutsal kelamında, sürgün sonrası babil kralının ortadan kalkacağına, esaretin geçici olduğuna, asimilasyonun söz konusu olmadığına bir işaretti. Özdeyse bir kehanetti.
Son babil kralı belşatsar, hükümranlığı süresince, kehanetin gerçekleşmesinden duyduğu kordudan sebep, günleri sayar. Ama yanlış sayar. Sayımına göre, mevzu bahis gün geçmiştir ve artık tehlike ortadan kalkmıştır.

"Babil’de 70 yıl geçtikten sonra, size verdiğim sözü tutacağım ve sizi kendi toprağınıza götüreceğim”

şeklindeki ardıl kehanet tümcesi de hepten, ortadan kalkmıştı artık.
Kral belşatsar, o gece bir ziyafet verir. Kral, yeruşalimden çaldığı ne var ne yoksa, halkının gözü önünde sergiler.
Ancak o anda, halkına verdiği kehaneti unutmayan tanrının inayetiyle, büyük bir el çıkar ve kralın masasının karşısındaki duvara bir şeyler yazmaya başlar: yazılı kelam şudur:
"mene, mene tekel parsin…"
ardından korkan saray mahiyeti, ilmi bol birini çağırır bu Musevi peygamber daniel’dir. Daniel yazıyı çözer:
MENE: Tanrı senin krallığının günlerini saydı ve ona son verdi.
TEKEL: Terazide tartıldın ve eksik bulundun.
PERES: Krallığın ikiye bölünerek Medler'le Persler'e verildi."
Yazmaktadır daniel’in tercümesine göre.
Aynı gece, persler babile girer ve imparatorluk tek gecede düşer. Bundan itibaren, Yahudilerin sürgünü son bulur kalan bir kısmı da, purim efsanesinde görev almak üzere, esther mitini yaratır.