mishel

şu dağılgan yüreğimi, şu köpüklere imrenen
yüreğimi bir gün yollara atarsam
bir gün nehir yataklarına dolarsam, korkarım
suyumun çoğu senden yana akacak

dünyanın ölümünü gördüm, suyun, toprağın
en yakın dostlarımın birer birer
vakitsiz açan çiçeklerin, vakitli doğan çocukların
ölümünü gördüm, ama kimse
inandıramaz beni öldüğüne sevgilerinnnnnnnnnnnnn

sanki bir kız hep yürürdü yollardaaaaa
evimin önünde ayağını silerdi paspasaaaaa
kapımı açardı gümüş bir anahtarlaaaaaaa
sanki hep gelirdi, sevişirdik bazennnnn

benimse ellerim titrerdi, alnının aklığından
saçlarına doğru titrerdi
şimdi kağıtların üstünde gidip gelen ellerim
titremez artık, yolunu bilir şimdi