öğretmen

kutsal mesleklerden biriymiş. ben yıllarca anlam veremedim buna. "kutsal meslek ne arkadaş" sorusu bir yana, öğrenim hayatım boyunca "iyi adamdı" diyebileceğim öğretmen iki elin parmaklarını geçmez.

ilkokul öğretmenim o iyi adamlardan biriydi işte. şans yani.
ortaokulda hatırladıklarım ya anadolunun ücra köyünden dpy ile okuyup ancak öğretmen olabilmiş (eline ekmeğini almış gariban adam) ya da bi bok olamayıp öğretmen olmuş, ergenliğini tamamlayamamış, cahil heriflerdi. aralarından yeni mezun melek gibi bir türkçe hocası hatırlıyorum, kadın ne hevesle gelmişti de delirip tayinini istemişti. bir matematik hocası vardı çok baba adamdı, o gitti cadı gibi bi karı geldi; kompleksli, evde kalmış kız kurusu.
lisede mal tipler ve brokrasi tomruklarıyla uğraştık durduk. akıllı adamlar da vardı aralarında yine az sayıda.
üniversitede kompleksli adam ne demekmiş onu öğrendik. "cevabın doğru, aferin ama ben bu yolu göstermemiştim, yani puan veremem" diyeni mi istersin "notların yüksek ama yoklaman eksik" diyeni mi, mal gibi elindeki notları okuyup siktirolup giden sonra da sınavda soruyu dayıyanı mı, öğrenci bırakma oranı ile öğrenci bırakma reel sayısı arasında sidik yarıştıranları mı... hele anadoludaki üniversitelerde resmen eşkıyalık yapan hocaların hikayelerini duyuyoruz ki inanmak gelmiyor insanın içinden.

kısacası bu mesleğe, ve hatta herhangi mesleğe kutsal diyen adam ezbercidir, dunkoftur arkadaş.
bu ülkede öğretmen denilen adam kpss ile devlete kapağı atmak isteyen, hadi o kadar da acımasız olmayalım ama diyelim ki eline ekmeğini almaya çalışan 4 yıllık bir fakülteyi bitirmiş adamdır. bu ülkede öğretmen ünvanı alan adamların bile eğitimci kavramından haberleri yok. pedagoji eğitimi verilmeyen bir adamı öğretmen diye koyarsan çocukların başına o adamdan eğitimcilik beklemek mümkün olmaz zaten. demek ki devletin de böyle bir eğitim vizyonu yok. sonra 7-8 yaşındaki çocuğun kafasına silgi, tebeşir fırlatan yarı oynatık tipler yüzünden okumaktan, okuldan, derslerden soğuyan, andımızı ve istiklal marşının ilk iki kıtasını çarpık çurpuk ezberlemiş, matematik formüllerini ezberlemiş, türkçede bazı kuralları formülleştirerek ezberlemiş, devlet malını koruma fikrine, kamuya ve yabancılara karşı zerre vicdana sahip olmayan, umumi hela kullanmayı bilmeyen, yerlere tüküren, çöp atan, otobüste yaşlı başlı insanlara yer vermekten bi haber, saçlarını jöleleyip i-phone almak için aylarca götünü paralayan ve ancak bu tip objelerle var olabilen nesiller peyda olur.

işte kutsal devlet, kutsal öğretmen, kutsal yurttaş!