death proof

%100 Quentin Tarantino filmi. Sinematografisi harika bir yapım. Bana göre sayılı çarpışma sahnelerinden birini barındırıyor içinde. Harikaydı, müthişti. Filmin her yerinden yönetmenin tarzı akıyor. Renklerinden tutalım da diyaloglarına kadar. Diyaloglar sıkıcı veya saçma değil kesinlikle. Zaten böyle olduğu düşünülüyorsa film baştan kapatılmalı, çünkü yönetmenin tarzı budur. Pulp Fiction'da böyleydi, Reservoir Dogs vs. de böyleydi. Bunu bilerek izlemeli insanlar. Günlük hayattan normal diyalogları, çerezlik sohbetleri ve geyikleri sıkça duyarız filmlerinde. Adam bunu hep yapıyor çünkü, yadsınamaz. Onlarca şeye selam çakılmıştı filmde. Ama ben en çok zil sesinin Kill Bill'e ait olmasını sevdim yahu.

Biraz da konunun içine inelim. Senaryosu dikkat çekici.. Renkler, müzikler, oyuncular herşey çok güzel. Ancak 'keşke' diyorum ki şu konu biraz daha ince ve derinden işlenseydi. Kesinlikle daha iyi olurdu be tarantula. Sahneleri ve kamera çekimlerine her defasında hayran kalıyorum zaten. Bunda da değişmedi. Ayrı birşey daha var Tarantino ayak fetişizminin bağımsızlığını kurmuş bunu da anladım ya la. Her sahne ayakla başlar mı? Helal olsun, bir ayak fetişisti olarak diyorum ki fetişizm cumhuriyeti kur vatandaşın olalım be. Filmi izleyin.. Kesinlikle beğeneceksiniz diyemem. Ama yönetmeni bilenler zaten biliyor, başka da birşey demiyorum.

--spoiler--

Yalnız orada boş bırakılan sarımsı güzellik Lee karakterine ne oldu bilmiyorum. Sakso çektirdi mi çektirmedi mi?

--spoiler--