platonik aşk

dünyanın en güzel şeyi diye düşündürecekken verdiği acının katlanılmaz sancısı gelir akla

dünyanın en kötü insanını bile bir iyilik meleğine çevirebilir.

insanın hayatında en önemli mesele oluverir

mesele oluverir ancak aynı zamanda o bir değerdir

evet her şeye değer

en temel ihtyaçları vbile geride bırakır insan

yemek yiyemez olur

dünyanın en çok düşünen insanları filozoflar değildir

aşıklardır

düşünmeye sevk eder , düşünmesi hayal kurması bile her şeye değer

aşk diye bir şey tanrı nın varlığının kanıtı olabilir evet

ancak platonik aşk a aşıksındır taparcasına.

ilginç bir durum

şiir yazdırır insana , onca düşünmenin ürünüdür belki de

hiç kendine uygun birine aşık olmaz mı insan

görmedim duymadım aşıklar kavuşurmuş

görsem de inanmam, çünkü kendimden biliyorum

acı çekmeye mahkum ona da muhtacız

gözleri gözlerime değince değişir dünyam

bunun için bile ona minnettarım

şimdi kim blir ene yapıyor diye düşünmektir aşk

aynı zamanda tanrıyı inkar etmektir de

sen tanrıysan neden acı çektiriyorsun bana

garezin mi var ,diye sorulmaz mı ?

aç bırak ,kimsesiz bırak ,yalnız bırak ancak bunu yapma

kalleşliktir bu , düpe düz kalleşlik !

eğer sen insanın tanrısı bunları yapıyorsan

aşık ın bütün engelleri günahkarca aşıp belki de

bütün günahları ne pahasına olsun işlemeye hakkı vardır

olmuyor , olmuyor , olmuyor ...