unutulmak istenen ilkokul anıları

4 sayfa ilerleyince utancımı yendim.
1. Sınıftaydım günlerden cuma idi, çok kakam gelmişti. Tuvaletlerde her hafta bir kere illa tıkanır, vidanjör açardı. Yine tıkanmıştı ve zaten içersinin bok kokusundan durulmaz haldeydi. Tutmaya karar verdim. Artık son saatlere geldikçe yerimde duramıyordum adeta bir Ceylan gibi sekiyordum. Neyse tam bitti derken istiklal marşı vardı. Müdür sanki ibneliğine uzatıyorda uzatıyor.... Uzatıyor uzatıyor....iyi tatiler lafını duyunca koştura koştura çıkışa doğru yöneldim. O an anlıyordum. Neden istiklal marşı bitince bazıları acel acele çıkıyordu. Sanki tabakhaneye bok yetiştiriyorlar. Evet gerçektende bok yetiştiriyorlar. Neyse okul bahçe kapısından çıktım. Yanımda koşan birine sen git ben vuruldum der gibi baktım.evet Altıma sıçmıştım. Utanıyor ne yapacağımı bilmiyordum. Kapının yanına oturdum bacaklarımla boku sıkıştırıyordum donumun içine. herkesin gitmesini bekledim. Sınıftan bazıları çekiştiriyo gelsene olum niye gelmiyon diyor. Sonra bok kokusuna dayanamayıp gidiyorlardı. 15 dk sonra Abim gelmişti. " ne yapıyon burda lan! lan altına mı şıçtın! hadi gel eve gidelim babam merak etti" bacakları mı aça aça eve gitmiştim.
Not: evde ne olduğunu hiç hatırlamıyorum.