depresyonu sevmek

türk insanının genel davranış biçimidir ki bu insanlar aslında afilli bir depresyon yaşamamıştır. depresyonu keyifsizlik ve isteksizlik olarak yorumlarlar ki bir kısmı da mutsuzluğun adını depresyon koyar. halbuki depresyon, çok daha ileri seviyede seyreden kişiyi depresyonu dahi sorgulamayacak duruma getiren bir illettir. daha da ileri safhasında intihara meyletmek mümkündür.

metropol insanının bakkala gider gibi psikiyatra gittiğini düşünür isek "canım prozac <3" "pasiflorasız olmaz abi yhaa" "uff cnm lustral çekti" gibi cümleleri facebook ve twitter iletilerinde sıklıkla görüyor olmamıza şaşırmayınız. aynı zatlar sözlük alemini de işgal etmiş, akın akın gelerek ilaç ve psikolojik hastalıkların başlıklarına kol gibi yazılarını sunmuşlardır.

günümüzde psikolojik rahatsızlıklar ve ilaçları da adeta bir sermaye ve ticaret unsuru olarak görüldüğünden, tez zamanda gerçekten hasta olmadıklarını idrak etmelerini dilerim. hasta olsan yerinde duramazdın, hasta değilsin diyerek de mutlak teşhisimi koyarım.