mersin

akdeniz bölgesinin limanından dolayı bir nebze olsun gelişmiş ama her seferinde adananın gölgesinde kalmış ilidir. saat akşam sekizden sonra sokaklarda hiç kimseyi göremeyeceğiniz, sahil şeridinin ayrı bir çehre getirdiği, bir güzellik kattığı, onun dışında çok fazla bir hareketi olmayan, türkiyenin en yüksek binasını içinde barındıran (bkz: 52 katlı gokdelen) bir zamanlar etrafında bir çok portakal ve mandalina bahçesi olan fakat artık bahçelerin hepsinin satılıp içlerinin apartmanlarla dolduğu, aldığı göç nedeni ile yerli insanının azınlığa düştüğü, ortamının, yaşamının kirlendiği, özellikle tantuni, peynirli künefe, şalgam, kerebic gibi yemeklerini çok özlediğim, fakat yaz sıcağı kesinlikle bir işkence olan ildir. bu kadar yazdım ama 13 senedir de gitmiyorum, görmedim. *