işsiz kalmak

"geçmiş olsun kardeş ve hoşgeldin işsizler ordusuna." diyoruz.

"Babam ellisinde öldü,
ben de böyle tez mi öleceğim?"
diye düşündü
21 yaşındayken.
"işsiz kalırsam" diye düşündü
22 yaşında.
"işsiz kalırsam" diye düşündü
23 yaşında.
"işsiz kalırsam" diye düşündü
24 yaşında.
Ve zaman zaman işsiz kalarak
"işsiz kalırsam" diye düşündü
50 yaşına kadar.
51 yaşında "ihtiyarladım" dedi,
"babamdan bir yıl fazla yaşadım."
Şimdi 52 yaşındadır.
işsizdir.
Şimdi merdivenlerde durup
kaptırmış kafasını
düşüncelerin en tuhafına:
"Kaç yaşında öleceğim?
Ölürken üzerimde yorganım olacak mı?"
diye düşünüyor."

(bkz: memleketimden insan manzaraları)

işsizlik bu ülkenin bir gerçeği, bu düzenin bir gerçeği.
ne kadar yaldızlı laflarla söküklerini yamamaya çalışsalar da, orada öylece duruyor işte.