panikatak

insanı zihnen çok yoran bir şey.

her gün iki kere öldüğünü ama birden dünyaya ''bir yanlışlık olmuş'' diye geri döndüğünü bir hayal etsene.

lanetler laneti.

mesela ilaçlardan bahsedilir. ki uzun zaman prozac kullanmış biri olarak, doğrudur. mutluluk arsızı yapar insanı. esrar içmeden de hipi gibi takılabilirsin.

ama ya karaciğer? hele bir de alkol seven insansan.

en büyük çaresi spor bence. düzenli, aşırı olmayan, germeyen spor ve az yemek.

galiba benimkinin biraz şekerle de alakası var çünkü saydıklarımı yapmak yerine ayı gibi yediğim zamanlarda da fena hissetmiyorum. çünkü şekerim düşmüyor.

ondan emin olmasam da trafikten kaptığımdan eminim.

lanet istanbul trafiği, her gün 50 km yol, hem çalışıp hem okumak.

sonuç: 5 ay sonunda elde edilen panikatak, kaybedilen iş, okul zamanı okumak en iyisi düsturu.

edit: artis hastalığı diyenlerin bile başına gelmesini temenni edemem.