mutsuzluk

her insanın, hakkında destanlar yazabileceği bir kavram.

hani yüzsüz bir misafir çat kapı gelir ve ne zaman gideceğini kendisinden başka kimse bilmez ya.. işte onun gibi. neden geldiğini, nereden geldiğini bilemezsiniz. bazen sağ gösterip sol da vurur hani. mutlu gibi görünürsünüz, aslında hiçbir sorun gözükmemektedir şöyle bir bakınca. ama işte içinizde hep aynı his, hep o misafir... gitmez, git deseniz de gitmez. kendinizi 'her şey yolunda' diye sıkı sıkı tembih etseniz de gitmez.
bazen bir şarkının içine saklanır, dinlediğinizde ortaya çıkar, bazen bir kitabın bir cümlesinde, bazen beş saniyelik bir film karesinde... otobüste giderken gözünüze takılıveren bi afişte, yabancı bir yüzde, bi bakışta...

mutsuzluk sonsuzluktur. onu öylece kabul edelim.