saray köftesi

edip cansever şiiri.

cebinde parası yok ama yoksul değil
ileri görüşleri var okumuşluğu yok
canı hürriyet çekmiş saray köftesi yiyor
koca bir konağın iç odasında
bin dokuz yüz beşte istanbul'u düşünüyor

bin dokuz yüz beşte istanbul'da
bir semai kahvesinde şiir okunuyor.
siz de okuyun o şiir güzel
efendim kim demiş üftadeganında muhabbet yok

bin dokuz elli üçte istanbul'da
evin küçük beyi saray köftesi yiyor
siz de yiyin iç odalara çekilin de
içinize hüzün akıtın iyimser olun biraz
para pul düşünmeyin sakın
kötü işler gelmesin aklınıza
kılığı yok mu bir adamın yoksul demeyin
ot mu yiyor ekmek mi görmezlikten geleceksiniz

bakın bakın bakın
döşeklere yaz kokuları sinmiş
bilir bilmez ötüşleri var toprağın içinizde
kim demiş tabiatta düzen var diye
aç bir kedi duvara sürtünüyor onu da görün
atın kendinizi çalgıların çağanların içine
uygarlığı insan işlerini bilginler düşünsün

ardarda betikler yazsınlar size ne
böyle yaşıyacaksınız işte söz yok
ölümsüz bir çiçek sofranızda
yaz güneşi pembeden kırmızıya kırmızıdan pembeye
kapılar pencereler tabiatla oynaşacak

bu düzen size insanlığınızı unutturacak