sözlük yazarlarının itirafları

sevgilim sağımın solumun belli olmadığından, dengesiz birisi olduğumdan yakınıyor. gel-gitlerime daha faza dayanamıyormuş, bir gün öyleymişim bir gün böyle falan filan fındık fıstık. şimdi gelelim asıl meseleye..

10 aydır tanıyorum kendisini ve 5. aydan sonra beraber olmaya başladık. nasıl birisi olduğumu göstermek için ilişki öncesi gelmişimi geçmişimi her şeyimi anlattım. çünkü daha önce bu yüzden çok insan üzdüm. ben böyleyim, değişemiyorum dedim. argo tabirle konuşursak mal bu dedim. aynısını o da yaptı. birbirimizi önce tanıdık sonra dinledik en son aşama olarak da sevdik. ciddi bir şekilde çok sevdik. sonra da ilişki başladı zaten. hikaye burada başlıyor..

ev arkadaşı bana 1.5 sene önce çıkma teklifi etmişti ama ben reddetmiştim. ama hala onunla yakındık o olaylardan sonra. zaten kız arkadaşımla onun sayesinde tanıştık tahmin ettiğiniz üzere. ben diğeri için gelip giderken bir baktım ki ben bizimkisi için o eve gidiyordum. sonra diğeri anladı zaten olayı ve olaydan tamamen çıktı. şimdi diyeceksiniz ki "olum sen geri zekalı mısın böyle işe hiç girilir mi?" evet arkadaşım geri zekalıyım amına koyayım. neyse devam ediyorum..

ben bu çıkma teklifi olayını bizimkine yakınlaşmaya başladığımız zamanlarda anlattım. dedim böyle böyle oldu sonra başka birinden öğrenince "bu olay nereden çıktı sen bizimle oynuyor musun?" deme dedim. atlattık o mevzuyu sonra. zaten diğer kızın sevgilisi vardı. hatta ben onlara gidince aynı masada 4 kişi yemek yiyorduk. ben-benimki-diğeri ve onun sevgilisi. şimdi iğrençsiniz ibneler diyebilirsiniz ama gençler durun sabredin bırakmayın okumayı.

güzel güzel 4 ay geçti. hem de çok güzel geçti. sonra final zamanları falan geldi. oraları da atlattık. en sonunda bir barda beraber otururken birden ağlamaya başladı. diyalog şu:

o: ev arkadaşım hala seni seviyor
ben: saçmalama. o olay kapandı. hem nereden anladın böyle bir şeyi?
o: sen ne zaman bize gelsen o heyecanlanıyor. benden önce kapıyı bile açıyor. sen anlayamadın mı?
ben: sana öyle gelmiş. hem o evde şu an kızın sevgilisi var. biraz ayıp olmuyor mu böyle konuşman?
o: ben kandırıldığımı, beni kullandığını düşünüyorum. bu kadar. bunu yapabilecek kadar kötü bir insansın. seni tanıyorum.
ben: diyeceklerin bu kadarsa ben kalkıyorum, eve gidiyorum. tamamen saçmalıyorsun. (hesabı verdim ve çıktım)

sonra bu olaydan sonra yolda beni yakaladı ve özür diledi. öyle demek istemediğini falan anlattı. öyle böyle bu olayı da atlattık. aramız düzeldi yine. eskisi gibi oldu. o olay unutuldu. sonrasında da yaz tatili girdi işte. o farklı şehire gitti ben farklı şehire gittim. araya 900 km girdi.

şu son 2 haftada ise entry başında dediğim şeyleri söylüyor bana. ben aynı ben. attığım mesaj aynı, konuşma tarzım aynı. sanki benim nasıl biri olduğumu unutmuş gibi konuşuyor. normalde bunlara katlanamayan bir adamım ama değişik bir şey var bu kızda. eskiden çok yıpratılmış, aldatılmış. benim de başıma az buz olaylar gelmedi. benziyor hikayeler bir noktada. beni ona bağlayan bu oldu zaten en başından beri.

hem bu olayları yaşıyorum hem de kendimce sorunlarım var. ailemle problemlerim var. evde kimseyle konuşmuyorum. herkes bana tavırlı. sürekli bir kavga halindeyiz falan. bir de bu ilişkideki olaylar eklenince "amına koyayım ben böyle hayatın" moduna girdim.

eskisi gibi onunla ilgilenmediğim, fazla konuşamadığım doğrudur. kafam allak bullak çünkü. ama onu çok seviyorum ve benim için hala aynı yerde. beraber tatil yapma planımız vardı. benim sorunlarım çıkınca onu da yapamadık. onu da anlayışla karşıladı. ev durumlarını da biliyor. kötü bir ruh halinde olduğumu da biliyor ama onun da durumları aşağı yukarı aynı kendi evinde. patlama noktasına geldi ve patladı en sonunda.

şu anda ayrıldık. "sana istediğin kadar müddet. kafanı, beynini nereni toplayacaksan topla sonra gel" dedi. ben de "seni seviyorum. bu süre boyunca bilmeni istediğim tek şey bu" dedim. bitti hikayemiz.

üzülüyorum, deliriyorum, kızıyorum, küfrediyorum, içiyorum, başım ağrıyor, ben yatıyorum.