sözlük yazarlarının itirafları

ohaa bundan tee bi buçuk sene önce belki de daha önce yazdığım bi şiiri buldum az önce tesadüfen. nerden gelmiş bana bu ilham yahu? hiç de hatırlamıyorum nasıl yazdım, kim yaktı beni bu kadar ahahah...
demek istediğim, kimler geldi kimler geçmekte. kim bilir kaç kere daha öldü öldü dirildi midemde uçuşan kelebekler. yine gelir, yine geçer; taa ki aslında ilk olan son aşkını bulana kadar.

o zamana kadar yaşananlar asla yok sayılmaz tabii, insan geçmişine kıymet vermiyorsa kendisine de değer biçmiyor demektir. fakat geçmiş geçmekle yükümlü. birer hoş hatıra olarak saklanmalı yaşanmışlıklar.

bana kalırsa insan her ilişkisinde yeni bir insan olur. her ilişki bir olgunlaşma dönemidir çünkü karşındaki insanle birbirine tam gelen 2 parça olana kadar çok törpülenir sivri köşelerin. uymayan yanlarınız da olur elbet. onlarla yaşamak ''o''nsuz yaşamaktan daha arzulanabilir ise o ilişki bir şekilde olur gider. bu yüzden bu noktada ''bir ilişkide şu olmazsa olmaz, bu olursa olur'' demenin hiç bir anlamı yok. mesele ''o'' olmadan olur mu, olmaz mı sorusudur aslında. sorunlar birikmiş, kişilikler çatışmış bunlar heep palavra.

''o'' olmadan oluyorsa, ilişkiye ne kadar emek versen de boş, bitmeye mahkum bir ilişkidir yaşadığın. bir bakarsın dünkü sevgili, ertesi gün bir ayrılık lafıyla seni tozlu raflara kaldırmaya hazırdır. aylarca düşünüp zorla aldığın karardan çok bitirmeye dünden razı olan adamla geçen günlerin gelir aklına.

ne olursa olsun, bir ilişki biter geriye hep güzel hatıralar kalır arkadaş. kalsın da zaten, bak gün gelip ne güzel okuyoruz işte. *
(bkz: işte o şiir)
''yakılıp yıkılmış ruhumun son çırpınışlarıydı göğsümde atan...
yak,
kalan tüm benliğimi de yak
küllerimden yeniden doğabileceksem eğer.
sensizliğin adını rüya koydum her şeye çocukmuşçasına kanan biri gibi
bir gün senli günlere uyanabilmek ümidiyle...''